SASMITANING PATI
Mungguh kang dadi tonda tandaning sasmitaning pati iku mangkene :
Ing sakawit yen sira tangi turu, duwe pangrasa rasaning pikir lan atimu, ora tetep seneng, duwe pangrasa kang during tau ngalami serta rasaning lakuning napas ora kaya adat saben, tegese wis kurang lancar. Yaiku tanda yen wis ana utusan saka Pangeran bakal mati kurang 20 dina. Iku nyatane sastratjeta tjarakan mau.
Ing kono sira wayahe masrahake jiwa lan raga marang Gusti Allah, mantrane mangkene : Ingsun masrahake kang dadi panguwasaning Pangeran wolung prakara, yaiku Roh, Napas, Budi, Iman, Pangrasa, Pamiarsa, Paningal lan Panggonda.
Muga pada muliha marang asalika saka kodrat Ingsun.
Yen wis masrahake mangkono wajib sira ngurangi kareping wolung prakara iku, kaya kang kasebu ing ngisor iki :
1. Roh, napase roh kudu disirnakake, umpama maune sadurunge tompa sasmita karem banget ngumpuli marang wanita, sakiki banjur ora ngumpuli wanita maneh.
2. Napas, napsuning napas kudu disirnakake, tegese umpama kepetuk mungsuh ora kena sengit, ora kena napsu marang sapa bae, atine kudu digawe sabar, pulatan kudu sumeh, yen rumongsa duwe dosa marang sapa bar, inggal jaluk panggapura, rasane sing nganti kandas ing lahir batin.
3. Budi, ilangana krentenging budi kang ora iklas-lila sanajan duwe bonda mayuta juta regane, anak bojo kang kinasih kabeh iku lilakna = iklasna, paribasane samendang pinara sewu wis ora bakal dieman neh.
4. Iman, sampurnakna imanmu, tegese kabeh tindak lakumu kang sarwa pasrah lan sabar mung gumolong meleng sawiji tumuju marang sediyamu kang sejati, bali marang asal mula mulanira.
5. Pangrasa, golongan tekatmu, aja duwe pangrasa kang ora becik, sanajan sira krungu wong omong kang ora tata, umpamane sira dipisuhi, iku tampanen kanti pangrasa kang becik, aja nganti obah atimu, duwe pangira marang liya kang ora becik, iku uga ora kena. Cekake kabeh kedaden ing alam donya iki becik kabeh, dadi pangrasamu mung nrima ( nompo kabeh kahanan kang ala lan becik digawe pada ).
6. Pamiarsa, napsuning pangrungu kudu disirnakake, tegese aja ngrasakake suwara kang sarwa nikmat lan nyenengake utawa gawe bungahing atimu. Dadi karepe aja nganti trima marang sakwernaning suwara kang ana ing alam donya.
7. Paningal, sirnakna napsuning paningal, tegese aja nganti duwe (weruh) marang rerupan apa bae kang asal saka alam donya.
8.
Panggonda ,
pangambu sirnakna, tegese aja nganti kena panggandaning pangambu, gonad sedep arum wangi aha nganti manjing ing
sanubarimu,kang kudu diesti mung gandane
diri pribadi.
KANG KAPINDO :
Yen wis ngrasa bisa nguwasani lahir lan batin, tegese wis bisa kasembadan apa kang dadi sediyane, hananging ing kono isih apa rasa bungah lan susah.
Manawa bungah rasane luwih bungah banget, yen susah uga mangkono rasane nganti kandas ing batin.
Paribasane nganti ora kena diukur susahe.uga banjur krungu suwara kang selawase durung tau krungu, lan ora katon sapa kang nyuwara mau lan uga mambu gonda kang durung nate gonda, kaya mambu gandane bayi kang nembe lahir saka biyunge.
Yen weruh rerupan ya rupa kang sarwa elok ya iku tanda
yen utusan mau lagi poncakara (perang) iku tegese wis kurang 15 dina maneh
bakal tilar donya. Ya iki buktine : Dha, ta, sa, wa, la.
Yen
wis ana tanda mangkono, ya iku wis tutuk wayahe masrahake gawa kang asal saka
Bapa lang Biyung, mantrane mangkene :
Ingsun
masrahake kang dadi panguwasane Bapa lan Biyung wolung bab, yaiku : kang asal
saka Bapa, getih, daging, kulit, uteg, dene kang saka Biyung : balung, sungsum,
urat, jeroan, pada muliha marang asal ira saka kodrat Ingsun.
Yen
wis masrahake mangkone iki, sira tumuli semadi kaya wulangan bab semadi kang
sapisan ing ngarep. Manawa tata carane semadi mau wis dilakoni kabeh, sira
mujia mangkene : “Ashadu tibaning rasa Allah, patemone Rasullulla, sampurnane
iya Rasullullah”.
Puji
iki di ucapke yen wayah arep turu lang tangi turu. Nanging yen arep turu kudu
moca uncine mangkene : “Niat Ingsun turu, badan gumuling atiku eling, roh madep
imanku tetep”. Dene yen tangi turu wacane mangkene : “Sirrullah kang mati,
dattullah kang urip.”
KANG
KATELU
Manawa
pikiran wis krasa ora ajeg, tegese nggrambyang utawa cat eling cat lali, lan
ambuning napas uga wis beda karo adat sabene, iku tetepi sasmita mratandani
kurang 7 dina maneh tumeka ing pati, yaiku nyatane Pa, da, dja, ya, nya.
Ing
kono wektune neguhake utawa golongake pikiran, was sumelang kudu disirnakake,
aja kuwatir apa apa, mung kang esti rasa lila legawa. Lila marang kabeh donya
branane, wis wancine didumake marang ahliwarise, yen duwe kawruh (ilmu) apa bae
uga wajib lang inggal di tampakake (diwejangake) marang sapa bae kang pantes
lan bisa nompa.
Legwa
masrahake jiwa ragane marang Gusti Allah, rasaning ati nganti lega (iklas) wus
ora ana barang sawiji kang den akoni. Ing kono kari rasa sucining batin kang
ana. Yen duwe welas (welingan marang anak putu apa sadulur lan liyane, inggal
tuturana (kahirna) perlune supaya yen wis tumeka wancine muling ing alam baka,
wis ora ragu ragu apa mandek tumulih dadi bisa gawe padang dalane dewe.
KANG
KAPING PAPAT
Manawa
sira wis krasa arep turu bae, (tansah ngantuk) iku pratanda yen kekuwataning
paningal wis kumpul ana ing uteg, iku tegese wis mlebu wayah tinggal donya
yaiku Ma ga ba tha nga.
Ing
kono sira kudu ngatur lan jaga, aja nganti ana rasa owah gingsir, sanajan mung
samendang pinara sewu. Kang ana mung awas lan eling marang isi sarine kawruh
kang wis sira rungkebi, kumpul gumolong dadi siji ana ing agen agenmu tumuju
marang kang sira sediya.
Yaiku
retine Ha lan Nga kang hamengku lan murbawasesa kabeh kang dumadi.
AUM
AWIGNAM NASTU NAMAS SIDDAN
Koleksi Artikel Imajiner Nuswantoro
