NUJU KASAMPURNANING PATI
Yen bola-bali mung tansah nitis wae bali urip dadi manungso maneh kang kasinungan urip ing alam donya mono uripe ora suwe, lire ora suwe nganti bisa nyandak umur sewu taun
Dadi yen to nganti ora nyumurupi jamaning pati, uripe tanpo guno, ora nuju urip sejati
Lakune pikire tuno dungkap ing jaman akerate bakal ora kopen, sekarate mesti bakal suwe, suwe margo kudu tansah nuruti kaperluane wae, lekasing patine ngrekasa lan katentremaning ati ora ono
Anane mung tansah bingung lan liwung sarto ora idep ing dalane, mulo mengkono awit ora mikir marang beda-bedaning kahanan sarto nyingkur marang tataning Kawruh Jowo
Mangka kang kudu dienut iku kawruh kang luwih suci kang bisa nuceni dat lan sipat, yo sipat kang sejati ing saklawase
Mula ing reh iki kudu sing bisa mikul lan pikulane kudu sing satimbangan, aja ana layanane sing abot sisih
Mung wae uripe kudu mawa tekad amrip bisa kacukupan anyukupi jobo-jero
Dadi samongso dibabar bisa katora ing kaluwihane, ngugemi kawruh sing sejati
Nanging kudu disumurupi pamrihe sing sejati, sejatine urip
Ojo nganti karem ing kaendahan wae sanajan mengkono kudu kaudi murih bisane kacekel, mung wae pangudine kudu duwe niyat lan tekat kuat sing sabar lan telaten nglakonine
